Sinemada Erkeklerin "Zorlu" İddiaları: Veriler Farklı Konuşuyor

Bu konuya karşı duyduğum büyük bir bıkkınlık ve tiksintiyle okuduğuma göre, bugünlerde Bay Juanma Bajo Ulloa –bir zamanlar beni büyüleyen (on dört yaşımdayken Alas de mariposa filmini Fantasio sinemasında üç kez izlemiştim) ancak sonradan tamamen takip etmeyi bıraktığım bir yönetmen– ortalıkta sızlanarak, eğer kadın değilsen veya belli 'woke' akımlara uymuyorsan sinema dünyasında işinin çok zor olduğunu söylüyormuş. Röportajı izlemedim, izlemeyeceğim de; dolayısıyla duyduklarıma göre konuşuyorum. Birkaç kişi, özellikle Javier Zurro, Ulloa'nın iddialarını verilerle çürütmek için ortaya çıktı: özetle, sübvansiyonlarda, anahtar pozisyonlardan bazıları bir kadın tarafından dolduruluyorsa çok az da olsa ek puanlar verildiğini söyleyebiliriz. Bu, kadınlar tarafından yapılan sinemanın maruz kaldığı köklü ve olumsuz önyargıyı düzeltmek için var olan bir önlemdir. Ancak Zurro bize, kadınların sahip olduğu bu küçücük yardıma rağmen, 2023 yılında destek alan projelerin sadece %36,5'inin, 2022'de ise %37,8'inin tamamen kadın yönetmenliğinde olduğunu belirtiyor. Aynı durum, İspanya kamu yayıncısı RTVE'nin yatırım yaptığı filmler için de geçerli: 2020 ile 2023 yılları arasında filmlerin %63,7'si erkek yönetmenler tarafından yönetildi. Yani, sürekli olarak dışlandıklarını iddia eden 'zavallı' erkeklerin rahatsız edici nakaratını duysak da, veriler erkeklerin sektörde hala çoğunlukta olduğunu kanıtlıyor.