Gazze Şeridi'nin kuzeyindeki Beyt Lahiya'dan Ansam al Ruhal, sadece iki ay öncesine kadar bölgedeki az sayıdaki faal sağlık merkezlerinden biri olan Endonezya Hastanesi'nde görev yapan genç bir hemşireydi. İsrail'in bölgeye yönelik aralıksız saldırıları altında hayatta kalma mücadelesi veren Gazze'de, sağlık çalışanlarının omuzlarındaki yük, mesleki sorumluluklarının çok ötesine geçiyor. Ansam'ın kendi ifadesiyle, "Gazze'de hemşireler aynı zamanda anne ve doktor olmak zorunda." Bu sözler, bölgedeki sağlık krizinin ve insani dramın acı bir özeti niteliğinde.
27 yaşındaki Ansam al Ruhal, Haziran ayında Barselona Üniversitesi'nin (UB) mülteci öğrencilere yönelik programı kapsamında İspanya'ya ulaşarak yeni bir hayata adım attı. Ancak geride bıraktığı hayat, beş savaşa tanıklık etmiş, çocukluğunda bir İsrail saldırısında yaralanmış ve iki kız kardeşini kaybetmiş acı dolu bir geçmişi barındırıyor. Onun hikayesi, Gazze'deki nesiller boyu süren çatışmanın ve bu çatışmanın bireyler üzerindeki yıkıcı etkisinin somut bir örneği olarak karşımıza çıkıyor.
Gazze'deki Sağlık Çalışanlarının Çetin Mücadelesi
Ansam'ın Endonezya Hastanesi'ndeki deneyimi, Gazze'deki sağlık sisteminin çöküşünü ve insanüstü çabaları gözler önüne seriyor. Kaynak yetersizliği, tıbbi malzeme eksikliği, yakıt sıkıntısı ve sürekli artan hasta akını, hemşireleri ve doktorları imkansız seçimler yapmaya zorluyor. Normalde farklı uzmanlık alanlarına giren görevleri üstlenmek zorunda kalan sağlık personeli, cerrahi müdahalelerden psikolojik desteğe, annelik rollerinden acil tıp uygulamalarına kadar geniş bir yelpazede hizmet vermeye çalışıyor. Bu durum, sadece fiziksel bir yorgunluk değil, aynı zamanda ağır bir duygusal ve psikolojik yük de getiriyor.
Gazze'deki sağlık altyapısı, yıllardır süregelen ablukanın ve son dönemdeki yoğun saldırıların etkisiyle ciddi şekilde hasar görmüş durumda. Birleşmiş Milletler ve Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ) raporlarına göre, bölgedeki hastanelerin büyük bir kısmı ya tamamen yıkıldı ya da işlevsiz hale geldi. Kalan az sayıdaki hastane ise kapasitesinin çok üzerinde bir yükle çalışıyor, yaralı ve hasta akınını karşılamakta zorlanıyor. Özellikle çocukların ve kadınların sağlık hizmetlerine erişimi kısıtlı kalırken, yetersiz beslenme ve salgın hastalık riskleri de giderek artıyor. Sağlık çalışanları, kendi can güvenliklerini hiçe sayarak, ambargo altındaki bu küçük coğrafyada adeta birer kahramanlık destanı yazıyor.
Barselona'dan Umut Işığı ve Uluslararası Destek
Ansam al Ruhal'ın Barselona Üniversitesi'nin mülteci öğrencilere yönelik programına kabul edilmesi, savaş mağdurlarına sunulan eğitim ve barınma imkanlarının ne kadar değerli olduğunu gösteriyor. UB'nin bu programı, çatışma bölgelerinden gelen öğrencilere akademik hayatlarına devam etme ve travmatik deneyimlerinin ardından yeni bir başlangıç yapma fırsatı sunuyor. Bu tür girişimler, bireylerin sadece fiziksel ihtiyaçlarını değil, aynı zamanda entelektüel ve psikososyal iyileşmelerini de destekleyerek uzun vadeli bir umut kaynağı oluyor.
İspanya, Gazze'deki insani kriz konusunda uluslararası arenada aktif bir rol oynamaya çalışıyor. Barselona gibi şehirler, sivil toplum kuruluşları aracılığıyla insani yardım kampanyalarına destek veriyor ve Gazze halkının yaşadığı dramı dünya gündeminde tutmaya gayret ediyor. Ansam'ın hikayesi, bu çabaların ne denli önemli olduğunu ve uluslararası dayanışmanın bireylerin hayatında nasıl somut bir fark yaratabileceğini gözler önüne seriyor. Türkiye de Gazze'ye yönelik insani yardımlarını sürdüren ve bölgedeki sağlık krizine dikkat çeken ülkeler arasında yer alarak, bu küresel insani çabaya katkıda bulunuyor.
Ansam al Ruhal'ın yaşadıkları, Gazze'deki milyonlarca insanın maruz kaldığı acıların ve zorlukların yalnızca küçük bir kesitini temsil ediyor. Savaşın fiziksel yaralarının yanı sıra, zihinlerde ve ruhlarda bıraktığı derin izler, uzun yıllar boyunca devam edecek bir iyileşme sürecini gerektiriyor. Ansam gibi gençlerin eğitimlerine devam etme ve mesleki becerilerini geliştirme fırsatları bulması, Gazze'nin geleceği için bir umut ışığı niteliğinde. Bu durum, uluslararası toplumun sadece acil insani yardımlarla değil, aynı zamanda eğitim ve rehabilitasyon programlarıyla da bölgeye destek vermesinin kritik önemini bir kez daha vurguluyor.
