Barselona'nın Calella bölgesindeki Camping Bonavista'nın Grup Sénia tarafından satın alınması, elliden fazla aileyi bir aydan biraz fazla bir süre içinde sezonluk parsellerini boşaltmaya zorladı. Bazı aileler için bu durum, 50 yılı aşkın süredir yaşadıkları bir mekandan ayrılmak anlamına geliyor. Yeni mülk sahiplerinin, kamp alanını "yüksek alım gücüne sahip ve maksimum 20 gün gibi kısa süreli konaklamalar" sunan bir lüks turizm modeline dönüştürme hedefi, bu ani tahliyenin temel nedeni olarak gösteriliyor. Etkilenen aileler, 20minutos gazetesine yaptıkları açıklamalarda, turistik yoğunluğun şehirlerde yarattığı sorunların artık kamp alanlarına da sıçradığını ve "soylulaşmanın (gentrification) kamp alanlarına ulaştığını" dile getiriyor.
Mağdur aileler, eski mülk sahibi tarafından "aldatıldıklarını" iddia ediyor. Sezonun başladığı 20 Şubat'ta, eski sahiplerin kendilerine bir e-posta göndererek, kamp alanının devri tamamlandıktan sonra "kamp alanından yararlanmaya devam edebilmek için" 31 Mart 2026'ya kadar geçerli bir sözleşme imzalamalarını istediklerini belirtiyorlar. Çoğu aile, eski sahiplerin yeni mülk sahiplerinin de sezon boyunca sözleşmelerine sadık kalacağına güvenerek bu sözleşmeyi imzaladıklarını ifade ediyor. Ancak bir hafta sonra, kamp alanının yeni sahiplerinden gelen başka bir e-posta ile "sözleşmelerin yenilenmeyeceği" ve parsellerin 31 Mart'a kadar boşaltılması gerektiği bilgisi kendilerine ulaştı. Aileler, tahliye için verilen sürenin "yetersiz" olduğunu, zira "karavanlar, mobil evler, bungalovlar ve sabit ahşap evlerin taşınmasının mümkün olmadığını" vurgulayarak "Plataforma Bonavista" adıyla bir araya geldiler.
İnşaat Gerekçesiyle Kapatma ve İzin Muamması
Sözleşmeyi imzalamayan az sayıdaki kampçı da aynı tahliye e-postasını aldı. Onlara gönderilen e-postada, tahliye gerekçesi olarak "tesislerdeki tadilat çalışmaları nedeniyle geçici kapatma" gösterildi. Ancak Calella Belediyesi'nden alınan bilgilere göre, 9 Nisan itibarıyla belediyeye herhangi bir inşaat izni başvurusu yapılmadığı belirtiliyor. Bu durum, tahliye kararlarının ardındaki gerçek niyetler hakkında soru işaretleri yaratıyor.
Bu duruma örnek teşkil eden vakalardan biri de Ruut isimli Hollandalı bir kampçının yaşadıkları. Üç yıl önce Calella'da yazlarını geçirmek için 50.000 Euro'dan fazla ödeyerek bir mobil ev satın aldığını belirten Ruut, şimdi kamp alanına gidemediğini ve sabit karavanının içeride mahsur kaldığını anlatıyor. "Yeni sahipler bana karavanımı satın almayı teklif ettiler, ancak çok daha düşük bir miktar olduğu için kabul etmedim" diyen Ruut, "Hala müzakere ediyoruz" diye ekliyor. Eski mülk sahibi ise satışın tamamlandığını ve kararların artık yeni sahiplere ait olduğunu belirterek "Bizim yapabileceğimiz bir şey yok" açıklamasını yapıyor. Yeni alıcılar ise "sadece satın alma işleminden sonra sorumlu olduklarını", "herhangi bir çatışma olmadığını, sadece sözleşmelerin yenilenmediğini" ve "istisnasız tüm taraflarla anlaşmaya varıldığını" iddia ediyor. Ancak birçok kampçı bu iddiayı reddediyor.
Katalonya'da Değişen Turizm Modeli ve Geleneksel Kampçılığın Sonu mu?
Yeni mülk sahipleri, iş modellerinin "bölgeyi ve insanlarını dikkate aldığını", bölgeye ekonomik fayda sağladığını savunuyor. Onların karşı çıktığı noktanın ise "ikinci konut gibi algılanan yerleşik kampçılık modeli" olduğunu belirtiyorlar. Yeni direktör, "Kampçılığın özünün geçicilik olduğuna inanıyoruz" diyerek, kısa süreli ve lüks konaklamalara odaklanmalarının ardındaki felsefeyi açıklıyor. Camping Bonavista'nın yeni sahibi olan Grup Sénia, Girona, Barselona ve Hırvatistan'da dokuz kamp alanı daha işleten ve Tanzanya'da safari turları düzenleyen Katalan merkezli bir holding olarak biliniyor.
Etkilenen aileler ise, "Katalonya'daki kamp alanlarının kimliğini oluşturan sezonluk kampçılığın yok olma tehlikesiyle karşı karşıya olduğunu" ve bununla birlikte "doğaya ve bölgeye saygı gibi değerlerin de kaybolduğunu" dile getiriyorlar. "Geleneksel aile odaklı sezonluk model, kısa süreli konaklama modeliyle her zaman bir arada var olmuştur, şimdi neden mümkün değil?" diye soran aileler, bu değişimin sadece kendilerini değil, aynı zamanda Katalonya'nın kültürel mirasının bir parçasını da etkilediğini vurguluyorlar.
Bu olay, Barselona ve genel olarak İspanya'da artan turizm baskısının ve "lüks turizm" anlayışının, geleneksel yaşam biçimleri ve yerel kültürler üzerindeki etkilerini açıkça ortaya koyuyor. Özellikle Barselona gibi şehirlerde turizmin getirdiği soylulaşma ve yerel halkın yaşam alanlarının daralması uzun süredir tartışılan bir konu. Şimdi bu durumun, kırsal bölgelerdeki kamp alanlarına kadar uzanması, turizm politikalarının yeniden gözden geçirilmesi gerektiği yönündeki çağrıları daha da güçlendiriyor. Türkiye'de de benzer şekilde kıyı bölgelerindeki kamp alanlarının ve doğal güzelliklerin ticari amaçlarla dönüştürülmesi tartışmaları göz önüne alındığında, bu tür gelişmelerin küresel bir eğilim olduğu ve yerel yönetimlerin sürdürülebilir turizm modelleri geliştirmesi gerektiği bir kez daha ortaya çıkıyor.
